خاطره ی پسمل دار شدن مامانی...

سلام به روی ماهت به چشمون سیاهت

مامانی امروز می خوام برات خاطره ی پسمل دار شدنم و تعریف کنم . چطور شد که متوجه شدم تو خوشگل مامانی توی دلمی...

آره عزیزم، 14 آذرماه 89 بود که رفتم خونه ی مامانی اینا. مامانی بود و خاله منا. از اونجاییکه خاله منا مثلا در این رشته تحصیل نمودند ، و به نظر من که ربطی به رشته ی تحصیلیشون نداره و از اول چشم و گوششون توی این موارد می جنبیده ، به اتفاق ایشون تست بیبی چک دادم. وقتی اون خط کوچولوی صورتی پررنگ شد خاله منا در پوست خود نگنجید. البته دروغ نباشه خودم هم کلی ذوق زده شده بودم چون دلم می خواست تو توی دلم باشی. یواشکی بنابر اصرارهای بیش از اندازه خاله ت رفتیم آزمایشگاه دکتر محمدی میدون شهدا. گفت تا 1 ساعت دیگه جواب آزمایش آمادست. اومدیم به مامانی گفتیم که رفته بودیم عکاسی. تو پسر خوبی می شی و هیچوقت هیچوقت به مامانی دروغ نمی گی والله ... .در کل 1 ساعت بعد رفتیم. خاله منا خودش می خواست جواب و بگیر پس قرار شد توی راه پله اگه علامت v با انگشتاش به نشانه پیروزی نشون بده یعنی جواب + و من قند توی دل آب شو بشم. که همینطور هم شد. خلاصه رفتیم خونه و چون هردومون دلامون گنجشکیه به مامانی هم گفتیم و مامانی هم کلی خوشحال و غافلگیر شد .الان خیلی نامردیه هیچ حرفی از خاله مریم زده نشه. آخه طفلی بچه مون دانشکده بود . از اونجائیکه الان از خودش غصه در ور نکنه ، اون هم بعد از اتمام کلاسهاش من و پیامک بارون کرد و کلی ذوق زده شد.

حالا نوبت به بابا محسن بود. مامان سعی کرد که خوشگل بکنه و غذای مورد علاقه ی بابایی و فراهم کنه . ولی از روی اس ام اس چند تا از وسایلی که مامانی برای بابایی فرستاده بود ، بابایی تا اندازه ای شستش خبر دار شده بود. القصه .... بابایی هم فهمید و خلاصه کلی برای این پسمل مامان و بابا قند توی دل هممون آب شد.